Θλίψη!Πέθανε στα 87 του ο Γιώργος Μαρίνος από λοίμωξη του αναπνευστικού. Ο πιο εξωστρεφής προοδευτικός και καταξιωμένος σόουμαν Έλληνας καλλιτέχνης τα τελευταία χρόνια είχε απομονωθεί και ζούσε με κατάθλιψη.
Ο Γιώργος Μαρίνος γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1939 στο Βοτανικό, στην Αθήνα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του Βασιλική. Ο πατέρας του Αλέξανδρος έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά όταν ήταν 12 χρόνων. Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, άλλωστε είχε κλίση στα μαθηματικά. Εκείνος όμως, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου – όπου και τον πήραν ως εξαιρετικό ταλέντο. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με το Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε Κήπος» και η φωνή του γοήτευσε το κοινό.
Αυτό ήταν. Αντί να κάτσει να περιμένει ρόλους, άρχισε να τραγουδάει. Στην μνήμη των Αθηναίων είχε καταγραφεί σαν ο ηθοποιός/τραγουδιστής που είχε πει το τραγούδι «Κάθε Κήπος», αυτό λοιπόν έκανε. Άρχισε να εμφανίζεται σε μικρές μπουάτ και να αποκτά το κοινό του. Ήταν πανέμορφος, είχε υπέροχη «ζεστή» φωνή, ήταν έξυπνος, χαριτωμένος και γρήγορα βρέθηκε να κάνει ένα νέο είδος διασκέδασης. Συνδυάζοντας την υποκριτική και το τραγούδι, παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα προγράμματα που αποτελούνταν από πρόζα, σάτιρα, χορό και τραγούδι. Ουρές σχηματίζονταν κάθε βράδυ στην Πλάκα, και ύστερα στη «Μέδουσα», όπου εμφανιζόταν για σχεδόν 20 χρόνια (1973- 1992).
Οι ερμηνείες του είναι όλες μοναδικές, ανεπανάληπτες και αξεπέραστες.Εκτός από την «Οδό Ονείρων» ξεχώρισε το «Φίλε μην φεύγεις», σε μουσική του Μίμη Πλέσσα και στίχους του Ανδρέα Αγγελάκη, το «Σε λίγο θα σβήσουν τα φώτα» (των Νίκου Δανίκα – Λευτέρη Παπαδόπουλου) και το ελαφρολαϊκό «Ήπια τα χείλη σου και χάνομαι» του Άκη Πάνου (στίχοι & μουσική).
Το 1975 κυκλοφορεί ο δίσκος των Κακουλίδη (στίχοι) Κριμιζάκη (μουσική) «Η Αγωγή του Πολίτου». Σε μια Ελλάδα που δονούνταν από τις μουσικές του Θεοδωράκη σε στάδια και πλατείες, η κυκλοφορία αυτού του δίσκου ήταν η προσπάθεια της κοινωνίας να εκφραστεί κατά της Χούντας με έναν διαφορετικό τρόπο: να σατιρίσει αντί να φωνάξει, να γελάσει, αντί να συγκινηθεί.
Τα «Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου» διασώζονται από μία live εμφάνιση του Μαρίνου, το 1976 στην «Μέδουσα».
Τηλεοπτική ιστορία έγραψε βέβαια και με το CIAO ANTENNA!